Gevolgen slechte levensstijl onder werknemers in fysiek zware beroepen

10 januari 2019 door Richard Keijzer

Slechte levensstijl leidt tot fysieke en mentale klachten en tot ziekteverzuim werknemers

De afgelopen jaren heb ik mij wel eens verbaasd over de slechte levensstijl van veel van mijn collega’s. Dit was met name het geval bij de collega’s in mijn tijd als verhuizer en ontruimer. Met andere woorden: juist bij de mensen die fysiek zwaar werk moeten verrichten.

Dan heb ik het niet eens over het feit dat het merendeel van de verhuizers behoorlijk zware rokers zijn. Uiteraard heeft dit een (zeer) negatief effect op de gezondheid, maar de schadelijke effecten hiervan manifesteren zich  – behalve een flinke rokershoest dan wellicht –  pas op veel latere leeftijd.

Waar ben ik van geschrokken?

Waar ik specifiek op doel, zijn de slechte eet-, drink-, en slaapgewoontes van heel veel van deze jongens. Vanuit mijn ervaring weet ik dat veel van deze harde werkers meestal het ontbijt, dat juist de belangrijkste maaltijd van de dag is, zeer frequent overslaan. Als reden hiervoor gaven ze meestal aan dat ze ‘niet zo vroeg kunnen eten,  ‘te moe’ of ‘te lui’ waren om het te maken, of dat ze ‘onderweg of later nog wel wat te eten zullen halen’. Tegelijkertijd begonnen ze hun dag doorgaans wél altijd met een red bull, of een ander merk energiedrank met veel suiker en cafeïne. Dit hadden ze, zoals ze zelf aangaven, ‘nodig’ om wakker te kunnen worden. Een lekker, ouderwets kopje koffie was allang niet meer voldoende om hetzelfde effect te krijgen.

Het probleem met deze keuze (géén goed ontbijt, maar wél een red bull) is dat de cafeïne samen met de grote hoeveelheden suiker (28 gram per blikje) een zeer oppeppend gevoel veroorzaakt, waardoor je je misschien tijdelijk even goed en energiek voelt, maar dit natuurlijk geen goede of gezonde basis genereert voor een lange, zware werkdag. Zodra deze collega’s zich weer moe begonnen te voelen, volgde al snel een tweede en een derde blikje red bull.

Als het dan eindelijk tijd was om te lunchen, gingen ze vaak op zoek naar een ‘lekkere’, makkelijke en ook vaak vette hap ergens in de buurt van de betreffende klus van de dag. Het was heel normaal als deze collega’s dagelijks patat met mayonaise aten voor lunch, of even snel langs de McDonald’s of Burger King gingen of een paar frikadelbroodjes kochten bij de plaatselijke Albert Heijn. Hoe dan ook, het betrof (bijna) altijd vet en slecht voedsel, dat op korte termijn misschien als ‘lekker’ wordt ervaren, maar samen met het veelvoud aan red bull blikjes leidt tot ernstige gezondheidsklachten.

De negatieve gevolgen van deze levensstijl waren tijdens het werk al duidelijk zichtbaar. Deze collega’s waren dan vaak onverklaarbaar chagrijnig en vermoeid tijdens het werk, vooral in de ochtend was dit het geval. Hoewel de meeste verhuisklussen al heel vroeg begonnen, was dit zeker geen geldig excuus om die mate van oververmoeidheid en het slechte humeur te verklaren. Doordat veel van deze collega’s overdag zoveel energie drankjes dronken (met minimaal 80 gram cafeïne per blikje), hadden ze ’s nachts vaak moeite om in slaap te komen, terwijl ze eigenlijk doodop waren van het zware werk. Zoals de lezer waarschijnlijk zal begrijpen, houdt dit probleem zich op deze manier perfect in stand en vormt hiermee een vicieuze cirkel: doordat deze collega’s oververmoeid (door slaaptekort) aan de dag begonnen, dronken ze overdag genoeg energie drankjes om deze werkdag te ‘overleven’.

Dit resulteerde uiteindelijk in chronische oververmoeidheid, fysieke klachten en uiteindelijk in ziekteverzuim. Het paradoxale van dit alles, is dat deze mensen die fysiek zwaar werk doen, juist zoveel (meer) baat hebben bij veel en goede kwaliteit slaap en gezonde voeding om goed te functioneren tijdens het werk. Het spreekt voor zich dat het voor mensen die bijvoorbeeld op kantoor werken ook erg belangrijk is dat zij goed voor zichzelf zorgen in de vorm van genoeg rust (slaap) en gezonde voeding. Echter, deze mensen verbruiken bij lange na niet zoveel energie als mensen die zware fysieke arbeid verrichten, zoals bijvoorbeeld verhuizers, monteurs, vuilnismannen etc. Kortom, het is dus essentieel dat mensen die bijvoorbeeld als verhuizer werken, nóg beter letten op hun voeding en op hun slaapgedrag dan mensen die fysiek (relatief) licht werk doen.

Schadelijke gevolgen van energiedrankjes

Laten we wat dieper ingaan op de schadelijke gezondheidseffecten van het overmatig nuttigen van energiedrankjes, slechte eetgewoontes en slaaptekort. En wat nu als dit alles met elkaar gecombineerd wordt tot één grote, giftige cocktail, terwijl degene die deze cocktail drinkt iemand is die daarnaast ook nog eens 40+ uur per week, week in week uit, jaren achtereenvolgend lichamelijk zwaar werk verricht?

Energiedrankjes zoals red bull, monster, bullit etc. staan er allereerst om bekend zeer verslavend te zijn. Ongeveer twee op de drie jongeren ervaart negatieve gevolgen van energiedrank. Dit blijkt uit onderzoek van het voedingscentrum, dat is uitgevoerd bij 800 jongeren tussen 11 en 18 jaar.

Deze ‘negatieve gevolgen’ zijn: rusteloosheid, slapeloosheid, maagpijn, uitdroging, volledig instorten na een energieke periode, hartkloppingen, oorsuizen, duizeligheid en het krijgen van angstgevoelens. De energiedrankjes zijn vanwege de cafeïne en de suiker dus zeer verslavend, en wanneer men dagelijks red bull drinkt, krijgt men 12 tot 14 uur na het drinken van het laatste blikje afkickverschijnselen, zoals hoofdpijn, obstipatie en prikkelbaarheid.

Daarnaast is uit meerdere onderzoeken gebleken dat het ongeveer 12 dagen duurt voordat het menselijk lichaam helemaal gewend is geraakt aan de dagelijkse cafeïne-inname, oftewel: resistent is geworden tegen de zogenaamde positieve effecten van energiedrank. Het gevolg is natuurlijk dat je dan (nog) meer energiedrankjes nodig hebt om hetzelfde effect te ervaren.

Slaaptekort en de vergaande gevolgen hiervan

Hierboven heb ik al kort het probleem aangekaart dat energiedrankjes veroorzaken m.b.t. een goede nachtrust. Wanneer iemand dagelijks meer dan 2 energiedrankjes nuttigt, heeft deze persoon veel meer moeite om in slaap te vallen. Daarnaast zal de kwaliteit van de slaap ook aanzienlijk afnemen, waardoor deze persoon overdag oververmoeid is en slecht kan concentreren op zijn of haar taak. Aanhoudend gebruik van energiedrankjes leidt vaak tot een chronisch slaaptekort, dat vervolgens een depressie en geheugenverlies kan veroorzaken.

Laten we hier nog wat op inzoomen, want hoeveel uur zouden we dan eigenlijk moeten slapen per nacht om goed te kunnen functioneren, en wat kunnen we nu precies kwalificeren als een ‘slaaptekort’? Volgens slaaponderzoeker Matthew Walker, die hoofd van het ‘Center for Human Sleep Science’  is aan de University of California en die onlangs het boek ‘Why we Sleep’ heeft uitgebracht, hebben we al een slaaptekort wanneer we minder dan 7 uur per nacht slapen.

Matthew meent dat er – met name in de Westerse wereld – een ‘catastrofale slaaptekort-epidemie’ is uitgebroken met zeer verstrekkende gevolgen. Er zijn inmiddels ruim 20 grote studies gedaan naar slaaptekort, die allemaal bevestigen dat hoe minder je slaapt per nacht, hoe korter je leven is. Volgens Matthew is er een zeer sterke correlatie tussen (chronisch) slaaptekort en het krijgen van ziektes zoals kanker, alzheimer, suikerziekte en een depressie. Door slaaptekort herstellen onze natuurlijke lichaamsprocessen niet voldoende, waardoor het immuunsysteem steeds zwakker wordt. Hierdoor ben je dus ook al veel sneller vatbaar voor een griepje of verkoudheid. En dit betekent meer ziekteverzuim voor de werkgever.

Een belangrijke factor voor dit slaaptekort is volgens Walker het nuttigen van cafeïne en alcohol. Andere oorzaken zijn stress en angst, die ook steeds meer toenemen in en door onze Westerse maatschappij. Daarnaast turen mensen tot ’s avonds laat nog op hun smartphone, laptop of tablet, wat vanwege het felle licht ook een negatieve effect heeft op de slaapkwaliteit. Kortom, het is dus essentieel om genoeg (minimaal 7 uur per nacht) en kwalitatief goed te slapen. Hoewel er dus meerdere oorzaken voor slaaptekort zijn, is het wel duidelijk dat cafeïne (en dus energiedrankjes) hier een onmiskenbare oorzaak voor is.

Ongezonde voeding

Alsof een verslaving aan energiedrankjes gecombineerd met een slaaptekort niet al erg genoeg is, komt daar ook nog eens bij dat veel mensen die lichamelijk zwaar werk verrichten (bijvoorbeeld in de logistieke sector), ook nog eens heel ongezond eten.

Met ongezond eten bedoel ik in dit geval: fastfood eten, dat teveel zout, suiker en ongezonde, verzadigd vet bevat i.c.m. een (chronisch) gebrek aan (genoeg) gezonde voedingsstoffen en vitamines, teveel eten of juist te weinig eten, wanneer ze bijvoorbeeld structureel maaltijden overslaan zoals het ontbijt.

Lunchen en/of avondeten bij plekken als de McDonald’s of Burger King, is voor veel van deze jongens eerder regel dan uitzondering. Het grootste probleem – door veelvuldig te kiezen voor dit soort gemakkelijke en ongezonde eten, in plaats van bijvoorbeeld gezond en gevarieerd te eten – is dat deze mensen zodoende voor zichzelf een ernstig tekort creëren aan allerlei essentiële vitamines en voedingsstoffen die het lichaam juist zo hard nodig heeft. Als ze nu alleen sporadisch een keer een vette hap zouden eten, zoals vrijwel iedereen weleens doet, zou dit natuurlijk geen problemen zijn. Zoals ik al aangaf, was bij deze jongens echt sprake van structureel en veelvuldig kiezen voor dit soort eten. Net zoals met energiedrankjes het geval is, is fastfood namelijk ook enorm verslavend vanwege al het suiker, zout en ongezonde vetten dat in dit voedsel zit.

Zoals eerder benoemd, zijn mensen die fysiek zwaar werk doen bij uitstek degenen die juist (extra) gezond moeten eten, zodat hun spieren de benodigde bouwstoffen en energie binnenkrijgen en het lichaam adequaat kan herstellen na een lange, zware dag. Maar velen verkiezen (helaas) makkelijke en slechte voeding. Afgezien van het tekort aan gezonde voedingsstoffen en vitamines, leidt het (overmatig) eten van allerlei soorten ‘fastfood’ ook tot andere serieuze problemen, zoals overgewicht, vermoeidheid, obstipatie, suikerziekte, een hoge bloeddruk en slaapproblemen. Ongezonde voeding is dus nóg een van die factoren die de vicieuze (levensstijl) cirkel niet alleen in stand houdt, maar óók nog eens verergert.

Wat mij het meeste verbaasd in deze kwestie, is dat we in tijd leven waarin informatie meer dan ooit tevoren vrij toegankelijk is voor iedereen, en er dus ‘eigenlijk’ geen enkel excuus bestaat om er zo’n slechte levensstijl op na te houden, toch? Is het totale desinteresse in een goede gezondheid? Is het geconditioneerd gedrag, door bijvoorbeeld opvoeding en/of de omgeving van deze mensen die hierbij een rol speelt, of vindt men hun werk gewoon helemaal niet leuk, of te zwaar, of te veel, en willen ze dit met dit ‘lekkere’, verslavende en ongezonde eten misschien compenseren? Is het omdat het (meestal) ongeschoolde mensen zijn die fysiek zwaar werk doen, en zij daardoor (misschien) minder bewust bezig zijn issues zoals een gezonde levensstijl en gezonde voeding? Dit zijn vragen die ik mezelf vaak heb gesteld in een poging hier een goed antwoord op te geven.

Misschien kan betere voedingsinformatie helpen te kiezen voor gezond voedsel, als de consumenten die informatie grondig lezen en goed interpreteren?

Maar volgens Emely De Vet , hoogleraar gezondheidscommunicatie en gedragsverandering aan de Universiteit van Wageningen,  bereikt deze voedingsinformatie van o.a. de Gezondheidsraad vrijwel niet de mensen die door een slechte levensstijl het meeste risico lopen. Hierdoor leeft de groep laagopgeleiden zes tot zeven jaar korter, en tijdens dat kortere leven zelfs gemiddeld vijftien jaar met gezondheidsproblemen (!).

‘’Dat de voorlichting wél bij hoger opgeleiden aanslaat, werkt de gezondheidskloof juist in de hand’, zegt de Vet. ‘’En voor de groep die meer problemen dan geld heeft, is gezondheid geen prioriteit.”

’De goedbedoelde adviezen kunnen ook overkomen als inperking van keuzevrijheid. Ongezond is nou eenmaal aantrekkelijk, en veel mensen houden niet van sport. Daardoor kan het ingewikkeld zijn om je echt aan goede raad te houden’’.

Volgens De Vet, is het daarnaast ‘absurd dat er in zo’n klein land de gezondheidsverschillen zo hebben kunnen groeien.’ Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu concludeert daarnaast dat ‘mensen met weinig opleiding gemiddeld zes jaar eerder sterven, en gemiddeld vijftien jaar minder in goede gezondheid leven.’

’In de haven van Rotterdam of in ploegendienst in een fabriek is de norm meedoen aan ongezond eten. Daar laat je de nachtdienst shoarma bezorgen’’, aldus De Vet, die – voor alle duidelijkheid – hier doelt op mensen die fysiek zware beroepen uitoefenen.

Het is inmiddels bewezen dat eten kopen en nuttigen meestal een onbewust proces is. Dat kan enerzijds positief zijn: ‘Wie meer groente krijgt voorgezet, eet er onbewust ook meer van’. Maar tegelijkertijd ook juist heel negatief. In Utrecht is het afgelopen jaar een onderzoek gedaan, waar uit naar voren is gekomen dat er in kansarme wijken veel meer fastfoodgelegenheden zijn. ‘Dat je dik bent, wil niet zeggen dat je een gebrek hebt aan zelfbeheersing. Er zijn simpelweg groepen die op verschillende fronten kwetsbaarder zijn’, aldus hoogleraar de Vet.

Laten we ook niet vergeten dat fastfood (meestal) ook veel goedkoper is dan een goede, gezonde maaltijd. Dit is natuurlijk ook een hele belangrijke factor waarom zoveel jongens fastfood prefereren. Het scheelt ze, zeker op maandbasis, simpelweg een hoop geld. En eerlijk is eerlijk: bij fysiek zwaar en (meestal) ongeschoold werk verdien je nu eenmaal niet bijster veel. Dit betreft een lastige kwestie waarin voor de overheid wellicht een rol is weggelegd. Zij kunnen bijvoorbeeld accijns en/of subsidies inzetten om gezonde voeding (financieel) aantrekkelijker te maken voor mensen.

Ik had het hierboven al over de gevolgen van zo’n slechte levensstijl, waarbij de mensen gemiddeld zo’n 7 jaar korter leven dan mensen die wél een gezonde levensstijl hanteren, en daarnaast 15 jaar langer gezondheidsproblemen hebben. Deze gezondheidsproblemen resulteren weer in verhoogde kosten en problemen voor werkgevers.

En wat gebeurt er bijvoorbeeld als personen die fysiek zwaar werk verrichten niet beter op hun levensstijl gaan letten? Wat nu als dit probleem zich blijft voortzetten en wellicht nog verder escaleert? Bijvoorbeeld wanneer de mensen met een slechte levensstijl kinderen produceren die op hun beurt slachtoffer worden van deze negatieve, vicieuze cirkel? Puur hypothetisch gesproken, betekent dit dat er nóg meer zorg (en geld) nodig zal zijn voor mensen met uiteenlopende gezondheidsklachten. Hetgeen zal resulteren in een (verder) oplopend tekort aan personeel in de zorg.

Wat kunnen we hier nu precies uit concluderen? In ieder geval lijkt het er sterk op dat de omgeving en (het hieruit voortvloeiend) geconditioneerd gedrag een onderscheidende factor zijn bij het ontstaan en in stand houden van een slechte levensstijl bij mensen. Daarnaast lijkt het er ook op dat er een sterke correlatie is tussen het opleidingsniveau van mensen en het bewustzijn en het (wel of niet) toepassen van een gezonde levensstijl. Toch vind ik het op de een of andere manier veel te gemakkelijk om zo’n slechte levensstijl af te schuiven op bijvoorbeeld (slechte) opvoeding of omgevingsfactoren m.b.t. levensstijl, of het feit dat iemand toevallig wel of niet hoog opgeleid is. Je hebt namelijk ook nog zoiets als ‘vrije wil’ en vrije keuze, waardoor je gewoon je eigen, onafhankelijke en dus ook goede keuzes kunt maken.

In hetzelfde artikel van Trouw vertelt Marciano, die fysiek zwaar werk doet, over zijn levensstijl:

Ik duik ’s nachts de koelkast in en ik eet veel junkfood

Marciano Tevreden (40), bagagemedewerker uit Almere. Rookt tijdens het uitgaan en drinkt minder dan een glas per week.

‘’Ik weet dat roken slecht is, maar om te kunnen stoppen, heb ik het juiste knopje nog niet gevonden. Ik moet gezonder gaan leven. Ik schrik wanneer ik lees over de ziektes die je kunt krijgen als je slecht voor jezelf zorgt. Het lukt me alleen nog niet om beter te eten en meer te sporten. Ik duik vaak ’s nachts de koelkast in en ik eet veel junkfood. Er is een bepaalde eetgewoonte ingesleten en daar kom ik moeilijk vanaf.’’

Natuurlijk heeft je omgeving een grote invloed op jouw manier van denken en handelen, maar dat is onvoldoende reden om zo slecht voor jezelf te zorgen. Het hoeft geen excuus te zijn om jezelf zo ziek te laten worden, puur en alleen omdat je bezig bent je op de korte termijn te focussen en je je meteen ‘goed’ wil voelen. Mijns inziens heeft het ook veel te maken met discipline, zelfrespect, zelfreflectie en het stellen van goede en realistische lange termijn doelen voor jezelf. Misschien is het probleem bij veel jongens en mannen wel gewoon dat ze hun leven niet genoeg op waarde schatten, dat ze als het ware ‘stuurloos’ zijn, en daarom puur in het moment leven en niet aan hun toekomstige ‘ik’ willen/kunnen denken. Misschien is het niet eens zo dat ze dit niet willen, maar misschien nemen ze hier niet genoeg tijd voor. Wellicht zijn ze gewoon teveel tijd en energie kwijt aan hun (ruim) 40-urige, fysiek zware werkweek om überhaupt de energie of zin te hebben om over dit soort vragen na te denken.

Hoe kunnen we er dan voor zorgen dat deze jongens meer bewust (willen) worden van een gezonde levensstijl? En wie draagt hierbij verantwoordelijkheid?

Allereerst vind ik dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn of haar eigen leven, en dus voor hun eigen keuzes. Je kunt misschien uit een gezin komen waar een slechte levensstijl, met daarin slechte voeding en slechte gewoontes, de standaard was. Maar je kunt vervolgens ook zelf beslissen dat deze slechte en ongezonde gewoontes overnemen jou niet de best mogelijke toekomst zullen geven. Dat het waarschijnlijk op de lange termijn beter voor je is om nu goed voor jezelf te zorgen en jezelf fit en gezond te houden. Al helemáál als je een zwaar beroep uitoefent.

Daarentegen begrijp ik overigens volledig dat wanneer iemand meer dan 40+ uur per week werkt, ongeacht of dit nu fysiek zwaar werk betreft of niet, dat het gevoel dit te willen compenseren met allerlei slechte gewoontes steeds aantrekkelijk wordt. Uit ervaring weet ik als geen ander dat wanneer je 40 uur per week werkt – al helemaal wanneer dit ook fysiek zwaar werk betreft – je waarschijnlijk helemaal geen puf of zin hebt om daarnaast ook nog eens naar de sportschool te gaan of de tijd wil nemen om gezonde maaltijden voor te bereiden. In de beperkte tijd die je dan nog voor jezelf overhoudt, wil je juist zo min mogelijk inspannende dingen doen, zoals boodschappen, koken, en eten voorbereiden voor de volgende dag.

Om deze reden is het dan ook juist zo verleidelijk – al helemaal wanneer je niet het geluk hebt een vrouw, vriendin of moeder te hebben die (gezond) eten voor je wil en kan maken – om na werk snel even naar de McDonald’s te gaan, of ander ongezonde junkfood af te halen, zodat je zo snel mogelijk nog een beetje kunt genieten van die spaarzame vrije uren in de avond.

Daarnaast is het ook zeer begrijpelijk dat je waarschijnlijk veel te laat naar bed zal gaan, omdat je voor je gevoel niet genoeg hebt ontspannen en genoten van je dag. Ik hoef waarschijnlijk niet nogmaals toe te lichten wat voor effect dit vervolgens weer heeft op die negatieve, vicieuze cirkel.

Een mogelijke uitkomst hierbij is dan wellicht om minder te werken, zodat die ‘compensatiedrang’ dan (mogelijk) niet zo sterk aanwezig zal zijn, en je meer tijd overhoudt om uit te rusten, te genieten van je vrije tijd, en dus ook meer tijd hebt om beter voor jezelf te (willen) zorgen.

Uiteraard begrijp ik dat natuurlijk niet iedereen in een positie verkeert waarin hij of zij minder kan gaan werken, bijvoorbeeld wanneer je de enige kostwinnaar bent voor het gezin, wanneer je schulden hebt of wanneer je een alleenstaande ouder bent met een hoge huur of hypotheek. Natuurlijk is het dan niet vanzelfsprekend om dan ‘’maar even minder te gaan werken’’.

Maar juist bij veel jonge collega’s, tussen de 18 en 28 jaar, heb ik deze slechte levensstijl geconstateerd. Deze collega’s, over het algemeen nog zonder ‘grote’ financiële verantwoordelijkheden, zouden bijvoorbeeld met hun werkgever de mogelijkheden kunnen bespreken om niet 40, maar bijvoorbeeld maximaal 28 of 32 uur per week te werken, waardoor zij meer tijd overhouden voor zichzelf, en dus het verbeteren van hun levensstijl. In ieder geval zal de compensatiedrang minder aanwezig (hoeven) zijn.

Rol van werkgevers

Zouden werkgevers dan wellicht een betere en grotere rol kunnen spelen in het verbeteren van de levensstijl van de werknemers? Uit een onderzoek van de Nationale Vacaturebank, onder werkgevers en werknemers uit alle regio’s van Nederland, blijkt dat werkgevers zich niet erg druk maken over de (slechte) levensstijl van hun werknemers. Zo blijkt dat slechts 4% van de werkgevers de werknemers aanmoedigt om te stoppen met roken, en maar liefst 88% (!) van de ondervraagden zegt dat zij een gezonde levensstijl onder hun personeel niet stimuleren. Dit is zonder meer een gemiste kans, want juist door als werkgever een gezondere levensstijl te stimuleren, kun je de medewerkerstevredenheid vergroten: één op de drie ondervraagden (38%) zou het namelijk fijn vinden als hun baas zich hier meer mee bezig zou houden, en ziet het als een extra stok achter de deur.

Behalve een gezondere levensstijl, wordt ook sporten niet gestimuleerd door werkgevers. Slechts 13% van de Nederlanders krijgt van de werkgever korting op de sportschool. Het overgrote deel (83%) van de respondenten zegt dat hun werkgevers sporten niet stimuleert.

Joop Uitendaal van de NationaleVacaturebank, constateert hierover het volgende: “Wat een gezonde levensstijl inhoudt weten we allemaal. Toch wordt deze levensstijl op de werkvloer maar weinig volgehouden. Het is opvallend dat werkgevers hier niet meer mee doen. Door bijvoorbeeld een gezondere lunch aan te bieden of een stoppen-met-roken-programma op te zetten laat de werkgever zien betrokken te zijn bij het welzijn van de werknemer. Dit komt de loyaliteit van de werknemer ten goede.”

Werkgevers, leidinggevenden, voormannen etc. zouden meer als een rolmodel kunnen fungeren en actief het goede voorbeeld geven. Met name laag opgeleide werknemers identificeren zich veel gemakkelijker met ‘een van hun’, dan met een of andere hoogleraar of externe voedingsadviseur die hen vertelt hoe en wat ze moeten eten. Ze zullen veel sneller geneigd zijn informatie en advies van hun eigen werkgever of leidinggevende aan te nemen. Hier ligt dus een grote kans.

Een andere stimulans die werkgevers – die actief zijn binnen (logistieke) branches waarin fysiek zwaar werk wordt uitgeoefend – wellicht kunnen toepassen, is het volledig of deels vergoeden van de lunchmaaltijd van hun werknemers. Wanneer de werknemers hun lunchbonnetje bij hun werkgevers inleveren met daarop het bewijs dat zij een gezonde lunch hebben genuttigd, kan de werkgever bijvoorbeeld besluiten deze lunch te vergoeden. Op een dergelijke manier laat de werkgever zien actief de levensstijl van werknemers te willen verbeteren.

Het gevolg van een passieve houding van de werkgever namelijk, door een gezonde levensstijl niet te stimuleren, kan leiden tot een verhoogt ziekteverzuim onder werknemers. Als er bijvoorbeeld een groot ziekteverzuim is, brengt dit voor de werkgever allerlei nadelen en kosten met zich mee, zoals:

  • Loonbetaling bij ziekteverzuim;
  • Verlies van productiviteit als een werknemer, ondanks ziekte, toch naar het werk gaat;
  • Verzuimbegeleiding (arbodienstregeling, re-integratie etc.);
  • Kosten voor aanpassing van het werk, incl. voorzieningen op het werk;
  • De kosten van vervanging of verschuiving van personeel;
  • Juridische en administratieve kosten

Daarnaast blijkt dat werkgevers de verzuimkosten vaak veel te laag inschatten. Zo denken werkgevers dagelijks gemiddeld 143 euro kwijt te zijn aan een zieke werknemers, maar in de realiteit ligt dit bedrag (vaak) tussen de 200 en 400 euro per dag, blijkt uit cijfers van het CPB. (Bron: MKB Servicedesk)

 

Dan heb ik het nog niet eens over de kosten voor de werknemer zelf, zoals:

  • Verlies aan tijd en kwaliteit van leven door ziekte;
  • Kosten vanwege medische behandeling of aanpassingen die niet vergoed worden;
  • Salarisverlies (soms pas na een jaar verzuim)

Of de maatschappelijke kosten:

  • Kosten van arbeidsongeschiktheidsuitkeringen;
  • Kosten van medische behandeling en ondersteuning

Bron

Kortom: het is gewenst dat werkgevers in de toekomst een meer proactieve rol spelen als het gaat om het (helpen) stimuleren van een gezonde levensstijl onder hun werknemers. Niet in de laatste plaats omdat dit de werkgever zelf ook enorm veel (onnodige) kosten kan schelen. En het werkplezier en productiviteit zal alleen maar toenemen!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *